Telefon veya fotoğraf makinesi seçerken en çok karşılaşılan cümle şu: "200 MP kamera". Peki bu sayı gerçekten daha iyi fotoğraf demek mi? Kısa cevap: hayır, tek başına değil. Uzun cevap ise sensör boyutu, piksel boyutu, diyafram ve işlem yazılımının birlikte çalıştığı bir denklemde saklı.
Megapiksel, sensörün ürettiği görüntünün kaç milyon noktadan oluştuğunu söyler. Yani çözünürlüğü, yani ne kadar büyük basabileceğinizi ya da ne kadar kırpabileceğinizi anlatır. Fotoğrafın "kalitesi" dediğimiz şey ise büyük ölçüde ışığı ne kadar iyi topladığınıza bağlıdır. Işığı toplayan yüzeyin adı ise sensör.
Bunu bir yağmur ölçme kabıyla düşünün: kabın ağzı ne kadar geniş olursa o kadar çok damla yakalar. Aynı büyüklükteki kabı 200 küçük bölmeye ayırırsanız toplam su miktarı artmaz, sadece daha ince ölçüm yaparsınız. Kamera sensör megapiksel ilişkisi tam olarak budur: sabit alanı daha çok piksele bölmek, piksel başına düşen ışığı azaltır.
Mikron (µm) ile ölçülür ve tek bir pikselin kenar uzunluğunu verir. 1.0 µm bir piksel, 2.0 µm bir pikselin dörtte biri kadar alana sahiptir. Gece çekimlerinde gürültü (kum kum görüntü) farkının büyük kısmı buradan gelir. Üreticiler bu yüzden pixel binning denilen yöntemi kullanır: 4 veya 9 komşu pikseli birleştirip tek büyük piksel gibi davranır. 108 MP bir sensörden 12 MP çıktı almanız bu yüzdendir ve genelde iyi bir tercihtir.
Sensör boyutu genelde "1/1.7 inç" gibi kesirli bir gösterimle yazılır. Kafa karıştıran nokta şudur: kesrin altındaki sayı küçüldükçe sensör büyür. 1/1.3 inç, 1/2.55 inçten belirgin şekilde büyüktür. Aşağıdaki tablo, tipik sınıfları karşılaştırma amacıyla toparlıyor.
| Sensör sınıfı | Nerede bulunur | Güçlü yanı | Zayıf yanı |
|---|---|---|---|
| 1/2.8 – 1/3 inç | Giriş seviyesi telefon, ultra geniş ve makro kameralar | Ucuz, ince gövdeye sığar | Gece performansı zayıf, detay çabuk erir |
| 1/1.7 – 1/2 inç | Orta segment ana kamera, çoğu telefoto | Gündüz fazlasıyla yeterli | Düşük ışıkta yazılıma bağımlı |
| 1/1.3 – 1/1.5 inç | Amiral gemisi telefon ana kamerası | İyi gece çekimi, doğal arka plan yumuşaklığı | Kamera adası kalınlaşır, fiyat artar |
| 1 inç | Kompakt makineler, üst düzey birkaç telefon | Belirgin dinamik aralık ve derinlik | Ağır, pahalı, kenarlarda optik zorluk |
| APS-C / Full Frame | Aynasız ve DSLR gövdeler | Lens değiştirme, en yüksek kalite | Taşınabilirlik ve maliyet |
f/1.8 gibi bir değer, lensin ne kadar açılabildiğini gösterir. Sayı küçüldükçe içeri giren ışık artar. Ancak çok küçük f değerleri kenar netliğini bozabilir. Pratikte f/1.6–f/2.0 arası ana kameralar dengeli sonuç verir; f/2.4 ve üzeri telefoto modüller gece belirgin şekilde zorlanır.
Optik görüntü sabitleyici (OIS), sensörü veya lensi mekanik olarak titretmeye karşı dengeler. Gece çekiminde poz süresi uzadığı için OIS'in varlığı, birkaç ekstra megapiksellik farktan çok daha değerlidir. Video çekiyorsanız OIS + elektronik sabitleme kombinasyonu aramaya değer.
Küçümsenmeyecek kadar çok. Aynı sensörü kullanan iki telefonun çıktısı birbirinden ayırt edilebilir düzeyde farklı olabilir; çünkü çoklu kare birleştirme, ton eğrisi ve netlik algoritmaları markaya göre değişir. Bu yüzden teknik tabloya bakıp karar vermek yerine gerçek örnek fotoğraflara bakmak daha isabetli olur. İşlemcinin görüntü işleme birimi de bu noktada devreye girer; telefon işlemcilerini karşılaştırdığımız içerikte bu tarafı ayrıca ele alıyoruz.
Telefon alıyorsanız: ana kamerada 1/1.5 inç veya daha büyük sensör, OIS, f/1.8 civarı diyafram ve makul (12–50 MP) çıktı çözünürlüğü hedefleyin. Fotoğrafı hobi olarak ciddiye alıyorsanız 1 inç ve üzeri sensörlü bir gövde, telefonun tüm yazılım hilelerinden daha fazla alan açar.